و تو بی انکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا تاکی برای چه

ولی رفتی

و بعد از رفتنت باران چه معصوما نه می بارید

و بعد از رفتنت یک قلب دریا یی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر از کنار پنجره با مهربا نی دانه برمی داشت

تمام با لها یش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو اسمان چشمها یم خیس باران شد

و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد بی تو تمام هستی ام از

از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد

کسی فهمید که تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با انکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی

برد

هنوز اشفته چشمان زیبای توام برگرد

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه وهم و پرسش و تردید کسی از پشت قاب

پنجرهارام و زیبا گفت

تو هم در پاسخ این بی وفا ییها بگو در راه عشق و

انتخاب ان خطا کردم

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید کنار انتظاری

که بدون پاسخ و سرد است